Weblog week 38 t/m 42 van 2005
van Elly, Joost, Jelle en Mayke van Zelst.
Accueil Wij zijn geëmigreerd. Overzicht weblogs Diverse onderwerpen
 Sitemap
 

Week 38

Maandag 19 September 2005.

Joost is bezig geweest met het vergaren van informatie over diploma’s in het buitenland.
Zie "Wat te doen met je diploma's?" voor meer info hierover.
We moeten eerst maar gaan informeren of er interesse is in Joost als werknemer.
De kosten lopen toch behoorlijk op als je alles moet laten vertalen en legaliseren.

Vandaag eerste Franse les gekregen.
Het was wat rommelig, maar dat is te begrijpen. Niet iedereen had een boek. En van diegene die een boek hadden, bleek dat er twee versies van het boek zijn.
Maar we gingen uiteindelijk van start en hebben het vervoegen van regelmatige werkwoorden gehad.
Frans Nederlands
s’appeler heten
etre zijn
aimer houden van
En dan je, tu, il, elle, on, nous, vous, ils en elles.
Op zich allemaal niet zo spannend.
Elly vroeg of we veel hadden gehad. Ik zei dat ik het haar in 10 minuten kon leren.
Toen ik klaar was met de kennis over te brengen, zei ze:
”Zo dat was minder dan 10 minuten.”
Als het met de kennisopbouw op deze wijze zo doorgaat, is het misschien wel goed dat we maar één van ons hebben laten gaan. Dat scheelt dan toch weer in de kosten.
Het vandaag geleerde moeten we voor volgende week leren en twee bladzijden grammatica doornemen.
Het begin is gemaakt.

Woensdag 21 September 2005.

Joost heeft zich ingeschreven op de MONSTERBOARD site van Frankrijk.

Joost zijn vader is deze avond komen eten.
Nadat de kinderen op bed waren gelegd, hadden we het over Bretagne en dat we daar met de herfstvakantie weer op vakantie gaan. Joost zijn vader is bijdehand genoeg en vroeg of we emigratieplannen hebben. We twijfelden erover om het hem te vertellen, maar nu hij het zelf uitgedokterd had, vertelden we hem van onze plannen. Hij vindt het dapper van ons dat we aan het onderzoeken zijn om daar te gaan wonen. Als we raad en hulp nodig hebben, moeten we het hem zeker vragen. Hij heeft het er volgens ons toch wel moeilijk mee. Hij was na de mededeling van dat we het inderdaad aan het onderzoeken zijn, binnen 5 minuten weg. We hopen dat we het hem nu niet al te zwaar maken met ons besluit. We wachten maar af.
Eerst maar eens met de herfstvakantie er naar toe om het één en ander verder uit te zoeken.

Donderdag 24 September 2005.

Er zijn al 5 mensen die gekeken hebben naar Joost zijn CV.
Nog geen mail of telefoon gekregen.

Zondag 25 September 2005.

Vandaag hebben we een mail naar Luud Verhagen gestuurd.
We willen meer info over de staat van de huizen en wat er nog aan gedaan moet worden.
Voor € 150.000 is er wel een breed aanbod, maar wat koop je ervoor?
Moet er veel aan gedaan worden?
Wat brengt hij in rekening voor de diensten welke hij verleent en zo.
We zullen het al druk genoeg hebben met inburgeren en alle papierwerk te regelen.
De kinderen naar school en zorgen dat je veel op de rit hebt.
Joost heeft dan een nieuwe baan waar aardig wat energie in gestoken zal moeten worden, al is het alleen maar vanwege de taal.
Dus als hij ons al veel kan informeren is dat meegenomen.

Week 39

Maandag 26 September 2005.

De tweede Franse les vandaag.
Na wat herhaling van de vorige week, zijn we nu aan de lidwoorden begonnen: le, la, un & une.
Hiernaast meteen de bijvoeglijk naamwoorden. Regel is dat deze altijd na het zelfstandig naamwoord komt, maar............
Ja, je voelt hem al, er zijn natuurlijk uitzonderingen. en dan niet een paar, maar veel.
Komt daarbij ook nog het feit dat je de bijvoeglijk naamwoorden moet aanpassen naar het geslacht van het zelfstandig naamwoord, Maar ook nu weer een berg uitzonderingen.
Al met al een leerzame avond. Toen Joost weer thuis was gekomen hebben we de hele les nog eens doorgenomen.

Dinsdag 27 September 2005.

Er komt schot in het opzeggen van het ouderschapsverlof van Elly. Ze heeft vandaag gebeld met haar directrice. Zij verwees haar door naar de administratie. Elly heeft toen alles nog een keer uitgelegd en er wordt nu actie ondernomen om het zo snel mogelijk af te ronden. Er viel een pak van Elly's hart af. Als zoiets lang blijft liggen wordt je daar niet vrolijker van.

Woensdag 28 September 2005.

De beleidsmedewerker van Elly's school heeft gemaild. Ze heeft een voorstel gemaakt waar wij het het mee eens zijn. Elly kan nu per 1 Augustus 2006 weg bij haar school zonder de ouderschapsverlof terug te moeten betalen.

Zaterdag 1 Oktober 2005.

Vandaag mail gekregen van Corine.
Zij is de Franciase die Elly in de supermarkt was tegengekomen. Ze had het druk gehad met het opstarten van de nieuwe cursussen.
Joost had haar gevraagd om naar zijn CV te kijken, welke hij haar had opgestuurd. Joost had zelf een poging gedaan om deze te vertalen.
Maar correct Frans zal het wel niet zijn. Ze gaat kijken of ze er dit weekend tijd voor heeft.

En nog meer mail. Jacqueline die net met haar gezin naar Bretagne is vertrokken heeft gemaild. Ze vindt het leuk dat we gereageerd hebben. Meteen een mail teruggestuurd met antwoorden op haar vragen. Ze is druk bezig met haar nieuwe huis. Een ander dan in haar weblog stond. We kijken of we bij haar op bezoek gaan in de herfstvakantie. Ze krijgt al familie over de vloer, dus willen we het haar niet te lastig maken.

Week 40

Maandag 03 Oktober 2005.

De derde franse les vandaag. Er komt nu vaart in. Er is meer behandeld dan de twee vorige lessen samen. Joost is nu een half uur bezig geweest om de stof over te dragen aan Elly.
Het vervoegen van het werkwoord prendre is behandeld. Werkwoorden als sapprendre en comprendre worden op dezelfde manier vervoegd.
Frans Nederlands
apprendre leren
j'apprends Ik leer
tu apprends jij leert
il/elle/on apprend hij/zij/men leert
nous apprenons wij leren
vous apprenez jullie leren
U leert
ils/elles apprennent zij leren
Verder over bijvoeglijke naamwoorden. Het vervoegen van zelfstandig naamwoorden afhankelijk van het geslacht, mannelijk of vrouwelijk.
Kortom een leerzame avond.

Dinsdag 04 Oktober 2005.

Elly heeft naar Gea en Jaqueline gemaild. Deels om te vragen hoe het met hen gaat en deels om informatie te vragen. Jaqueline mailde terug dat alles goed gaat. Ze waren het Frans net een beetje meer dan vakantie Frans machtig. Ze volgen nu een cursus met het hele gezin in het dorp Scaer.

Woensdag 05 Oktober 2005.

Gea heeft teruggemaild. Elly had aan Gea gevraagd of er een periode is geweest dat ze twijfelde voor dat ze emigreerden. Gea gaf aan dat dit niet zo was, omdat het voor hen duidelijk was wat ze wilden. Wat ze wel lastig vond, was om in de tijd voorafgaand aan de verhuizing naar Bretagne, iedere keer te moeten uitleggen wat, waarom en hoe. Iets waar we rekening mee moeten houden. Daarom ook deze site.

Twijfel heeft weer de boventoon. Doen we er wel verstandig aan. Nu hebben we het financieel goed. We hebben allebei een parttime baan, een betaalbaar huis, brood op de plank en het huis is bijna af, dat wil zeggen, alle klussen zijn bijna klaar. We hoeven niets te veranderen of te vervangen voorlopig. De locatie waar we wonen is ok.
Maar is die plek waar we wonen wel zo schoon, wordt het niet te druk om ons heen.
We zitten weer in een dip. Nog anderhalve week en dan gaan we voor een week naar Frankrijk. De mogelijkheden van een baan uitzoeken, alhoewel we niet veel meer te weten zullen komen dan dat we er wel of niet kunnen werken.
Volgens de Europese regels zou dit zonder problemen moeten kunnen. Maar nemen ze wel Nederlanders aan. Als je zelf een bedrijf begint, zal het wel geen probleem zijn, maar nemen ze je wel zo snel als werkkracht aan?

Verder gaan we met Luud Verhagen praten over de mogelijkheden binnen de huisbouw en het opknappen daarvan. Wat voor huis kunnen we aanschaffen en voor welke prijs.
Kortom nog anderhalve week en dan hebben we een beter overzicht van wat we er wel en niet kunnen.

Zaterdag 08 Oktober 2005.

We hebben de telefoonnummers van Jaqueline en Gea. Dat maakt het wat makkelijker om elkaar te bereiken als we over een week in Frankrijk zijn.

Zondag 09 Oktober 2005.

Corrine heeft de CV van Joost vertaald. Corrine is de Francaise die Elly in de EDAH had ontmoet. Hij kan nu met een echt goed vertaalde cv op pad. Ze waarschuwde wel om een Engelse CV op te sturen en de Frans vertaalde erbij. Ook moet Joost erbij melden dat zijn Frans niet vloeiend is. Dit om te hoge verwachtingen aan Franse kant te vermijden.

We hebben met zijn tweëen het huiswerk voor morgen gemaakt. We hebben ook alle werkwoorden in het oefenboek vertaald. Joost had een aflevering van ZAPP opgenomen over frans voor middelbare scholieren. We hebben heel wat afgelachen. Als je melig bent wordt "suffit" al gauw suffie. Maar wel heel leerzaam.

Week 41

Maandag 10 oktober 2005

Vanavond weer cursus.
Er is weer het één en ander behandelt. Het werkwoord connaitre. Van 1 t/m 10 tellen in het frans (Mayke kan al tot 14 en Jelle al tot 59 in het Frans tellen). De dagen van de week en de maanden van het jaar. Hoe spreek je de letters van het alfabet uit. Dit gaat hetzelfde als bij ons. De volgende letters spreek je anders uit.
letter uitspraak
e [u]
g [zjé]
h [ache]
j [zji]
w [doublevé]

Zaterdag 15 oktober 2005

We vertrokken om 5.15 uur in de morgen. De kinderen nog moe en wij bijna wakker. De reis verliep goed, totdat Elly een afslag mistte. Ze werd afgeleid door Joost die achterstevoren zat. Dus een beetje site-seeing door het binnenland. Terug op de juiste weg ging de rit weer voorspoedig. De kinderen hielden het ook goed uit met hun filmpjes op de laptop. Waar we s'morgens mist hadden, hadden we nu zon. Het was zo warm dat Jelle in zijn hemd achterin zat en nog rode wangen had. Het was zo'n 22C. Enkele jaren terug hadden we in deze periode sneeuw. Eenmaal aangekomen in Bretagne regende het. Ja, we hebben alle typen weer gehad.
We kwamen aan bij ons verblijf in Clohars-Carnoët. Dat verblijf is in het dierenpark Quin-Quis. Er loopt er vanalles rond. En dan niet in kooien, maar los.
Herten, damherten, pony's, hangbuikzwijn, schapen, geiten, pauwen, kippen, apen, ganzen (diverse soorten),eenden, bijen (in korf), schildpad, vleermuizen, struisvogel. De kinderen en natuurlijk ook wij vinden het prachtig.
En dat loopt allemaal rond op een terrein van 12000m2. Het is heuvelachtig en er liggen vijvers, watervalletjes en er ligt een ruine van een fort. (motte in het Frans). Ons verblijf is in het huis van de eigenaar, aan de achterzijde. Voor ons een enorm grasveld, waar die dieren af en toe ook een kijkje komen nemen.
Het verblijf zelf is zeer eenvoudig en gedateerd. De grote slaapkamer ziet er goed uit. Om 21.00 uur lagen we al te slapen. Soms werden we wakker van ons loeiend mannetjes hert.

Zondag 16 oktober 2005

Dat was uitslapen. We werden om 8.30 uur wakker. We keken naar buiten en daar stonden de bambi-herten al op ons te wachten. Aankleden, ontbijten en meteen naar buiten. De kinderen gingen het liefst naar de loslopende apen. Deze kregen van hun de ene na de andere crepe gevoerd. Die vonden ze weer op een ander deel van het park. De apen zijn heel aardig en pakken hun eten rustig aan. Je kunt ze ook aaien. In Nederland zoeken we wel op wat voor soort aap dit is.
We wandelden het park verder rond en kwamen een tweetal herten tegen die zich in ijzerdraad hadden vastgelopen met hun geweien.
Joost haalde hulp bij de camping ernaast. De man (Engels) kwam met een grote snoeisnaar, maar dat werkte niet. Hij ging ander materiaal en meer man halen. Wij gingen even naar ons verblijf en misten daardoor de bevrijding. Ze waren al sneller terug dan dat we dachten.
Hierna gingen we naar Le Pouldu, naar het strand. Even lekker de oceaanlucht opsnuiven. Ook weer over de rotsen klauteren en op het strand spelen.
We aten wat bij de auto en gingen op weg naar Riec-sur-Belon.
Een zeer mooie omgeving met de oceaan en bebossing. En zeer mooie huizen en prijzig. Daarna hebben we een tour gemaakt naar Bannalec en Scaer, om daar de omgeving en centrum te bekijken. Bannalec viel wat tegen en Scaer is wat ruimer opgezet.
Scaer heeft ook wat meer voorzieningen. Er is een zwembad in aanbouw.
Weer teruggekomen in Quin-Quis, een snelle hap (macaroni) en hup het park in. We waren net op tijd voor het voeren van de dieren. Er werden hele kratten groenten omgekeerd en de dieren kwamen er meteen op af. Het was een mooi gezicht. Pauwen, apen, herten en pony samen aan het eten.
Ondertussen stonden we met de vervanger van Karl(eigenaar) te praten. Het is schandalig, maar we weten nog niet hoe die lieve man heet. Morgen dus even vragen. Nog een keer het park rond en toen..... gaf Mayke een dansvoorstelling voor de pony's. Jammergenoeg geen beelden van, het was al te donker. Het zag eruit als aerobicdans. En de pony's maar kijken wat onze M&M aan het doen was.
Een goede afsluiting van deze dag.

Week 42

Maandag 17 oktober 2005

Vandaag was een dag van bezoek aan Quimperlé. Elly ging met les enfants boodschappen doen en Joost ging bij enkele uitzendbureaus langs. Joost ging uitzoeken of er werk is. Pas de problems. Maar hij moest maar terugkomen in mei 2006, als we definitief overhuizen.
Begrijpbaar, want het is moeilijk om in de toekomst te kijken. Eén uitzendbureau is gespecialiseerd in uitzenden van ambachtslieden. Hier zagen ze ook mogelijklheden om Joost als electricien of loodgieter te laten werken. Qua werk ziet het er dus positief uit.
Hierna naar Le pouldu om via een telefooncel afspraken te maken met diverse nederlanders. We parkeerden de bus bij de camping Les Embruns en daar zagen we de campinghouder aan het werk. Naar binnen gegaan om een hand te geven en een praatje te maken. Hij herkende ons meteen. Goed, toen naar de telefooncel en bellen maar. Eerst een afspraak met Gea en Bert op woensdag. Op donderdag naar Jacqueline en Jorge. En vandaag naar Luud en Els Verhagen. Bij Luud hadden we een aangenaam gesprek met veel info. Morgen, dinsdag, gaan we al naar een huis kijken in de buurt van Quimper. Dat gaat sneller dan we verwacht hadden. Dus moesten we dit de erst van de middag even laten bezinken.
De kinderen waren aan het spelen in het park van Quin-Quis en wij zaten op een bankje alles nog eens te bespreken. De kinderen hebben een clubhuis ingericht. Er is daar het informatiecentrum van het park, maar de geiten hadden er de macht overgenomen.
Alle folders lagen over de grond heen. De kinderen hebben de geiten eerst het huis uitgezet en zijn toen gaan opruimen.
Een kort intermezzo, want er kwam een imker honing ophalen uit de bijenkorfen, welke op het park stonden. Bere interessant.
We weten hoe de vervanger van Karl heet, Jean-Paul. Er was nu ook een vrouw gekomen, Eveline. Joost ging met Jean-Paul mee om naar iemand te gaan die Joost zijn CV wilde zien. Eveline vroeg of Elly iets wilde komen drinken, maar volgens ons had Eveline al meer op dan goed voor haar was. Ze was in ieder geval zeer vrolijk en slingerde nogal. Maar wel lachen hoor.
Luud gaf nog één tip: houdt ook vakantie. Dat gaan we natuurlijk doen.
Morgen gaan we lekker naar La Torche, uitwaaien op het grote strand.

Dinsdag 18 Oktober 2005

Het was een vol dagje vandaag. De kinderen waren bijtijds wakker, kwart voor zeven. En het is hier pas om half negen licht. We zijn vandaag naar Quimper geweest, via Quimperlé, Le Trevoux en Rosporden. Op deze manier kregen we een indruk van deze plaatsen.
Joost is bij twee uitzendbureaus binnen geweest. Er is werk, maar het is beter om terug te komen wanneer we in Frankrijk wonen. We dachten eerst dat we werk moesten hebben om hier te komen wonen, maar het is beter om eerst hier te komen en dan naar werk te gaan zoeken. Dit houdt dus in dat we een kapitaaltje achter de hand moeten hebben, wanneer het zover is.
We hadden met Luud Verhagen een afspraak om om vijf uur een huis te gaan bekijken. De plaats Plogastel de Saint Germains ligt vlak bij Quimper dus besloten we alvast de omgeving te verkennen.
Het is een heuvelachtige en bosrijke omgeving. We reden door naar La Torche. Het strand opzoeken, de kinderen laten spelen en natuurlijk veel schelpen zoeken. Daarna gingen we op bezoek bij Lida en Kees. Kees is een neef van Joost. Zij hebben een bollenkwekerij vlakbij La Torche. We werden met open armen ontvangen. Een uurtje bijgekletst, want we moesten om vijf uur in Plogastel zijn.
Daar stond Luud met zijn collega al op ons te wachten. Luud had al verteld dat het een kaal huis is waar alles nog ingebouwd moet worden. Er staat ook een gastenverblijf. Daar zouden we zolang in kunnen wonen. Al met al vonden we de prijs te hoog en het werk en meerkosten te veel.
Maar we hebben wel ons eerste huis bekeken in Bretagne. Nu moeten we ons gaan bezinnen. Waar willen we gaan wonen? Wat is ons werkelijk budget? Daar gaan we de komende tijd mee aan de slag.

Woensdag 19 oktober 2005

De ochtend was weer vroeg. Joost ging met Jelle stokbrood, pain raisin en een krant halen.
Na een heerlijk ontbijt gingen de kinderen meteen het terrein weer op.
Wij dronken onze cafe au lait buiten en wandelden wat rond.
Om 10.45 uur gingen we naar Gea en Bert en hun 4 jongens, Dirk(9), Teun(7) , Gijs(4) en Jetse(2), in La Faouet. Door de routebeschrijving van Gea vonden we het in een keer. En een mooie bosrijke omgeving!
We werden hartelijk ontvangen en het terrein rondgeleid. De kinderen maakten onderling meteen contact. Tijdens het eten zagen we de kinderen weer. We praten over ervaringen van emigreren en contact met de Fransen. Het was heel gezellig en onze kinderen vonden het geweldig.
Op de terugweg La Faouet bekeken, Arzano en weer naar Quinquis.
De kinderen wilden meteen naar de dieren en hun clubhuis. Je hebt er hier echt geen kind aan. Maar het is toch wel in de gaten houden met al het water en moerasgebied. Op het einde van de dag waren de kinderen "bek-af".
Jelle vroeg zelfs om 19.30 uur of hij naar bed mocht.

Donderdag 20 oktober 2005

De ochtend doorgebracht met de kinderen in het park. Ze mochten mee in de auto van Jean-Paul.
Hij reed het park rond en stopte steeds om de dieren te voeren en de kinderen mochten meehelpen. Bij de paarden vlogen de stokbroden om je oren. Als toetje kregen ze appeltaart. Na het dejeuner gingen we naar Bannalec om bij een immobilier te kijken, ivm een woning in Lanvénégen die we in een krantje hadden gezien.
We konden deze immobilier niet vinden, dus maar gebeld. Meteen konden we naar de woning gaan voor een bezichtiging. Men spreekt hier steeds bij de kerk af.
De makelaar van Alreal heet Ludovic Audo. In het begin vonden we het huis toch niets. De voorkant ligt aan een hoofdweg van het dorp. Er is net een bocht, dus wat onoverzichtelijk wat het verkeer betreft. Eenmaal binnen troffen we een zooi aan, maar wel een berg ruimte. Van het huis en het atelier is heel wat te maken. Maar hoeveel gaat dat kosten?
De tuin is heel breed achter. Er staat vanalles in, een put, kippenhok en veel planten, overbegroeiing. De achterkant is afgezet met enorme conniferen, wel 10 meter hoog. Daarachter een prachtig uitzicht. Maar daar zie je nu dus niets van. En er is geen bebouwing. Na wat vragen bij Ludovic te hebben neergelegd gingen we het dorp nog even bekijken. Komen we Gea tegen. Ze ging de kinderen van school halen. We twijfelden al of ze hier op school zaten. Ja, dus! Wij meteen achter haar aan gereden. De school ligt vlak bij het huis wat we bezichtigd hadden. Het ligt in een rustig stukje, tegen de bossen aan. Wat wil je nog meer, zou je zo zeggen.
Goed, nog even rondgereden en naar La Faouet om boodschappen te doen. Ook vlakbij en er is een lycee. Een school dus voor middelbaar onderwijs. Dat start hier vanaf 11 jaar.
Nog een keer terug naar het huis om foto's te maken, want dat waren we vergeten. Konden de kinderen ook even kijken, want dat hadden ze nog niet gedaan. Jelle was meteen verkocht door de tuin. En Mayke werd het allemaal te veel.
Hierna weer terug naar Quinquis en Joost ging meteen Luud bellen. Maar Luud was hem voor. Hij had al contact met hem gehad vandaag. Luud had ook aangegeven in Scaer naar ERA te gaan kijken. Dat gaan we morgenmiddag doen. Luud gaat morgen om 16.30uur mee naar het huis kijken.
Morgen is onze laatste dag hier. Hoe zal het allemaal gaan lopen?

Vrijdag 21 oktober 2005

Donderdag vergeten brood te halen. Het hoosde buiten, dus geen zin om naar de bakker te gaan. We hebben maar diepvriespizza's gegeten.

Met volle buiken op naar de vijver. De familie ging vissen. Zat er wel vis? Ja, dus, hele kanjers. Onze hengels waren alleen op voorntjes berekend. Mayke had drie maal beet en drie maal brak de lijn. Die vissen zwemmen nu met een haakje in hun bek rond. We hebben toen maar de moed opgegeven en zijn de dieren met Jean-Paul mee gaan voeren.
s'Middags naar de ERA in Scaer om huizen te bekijken. De kinderen hebben ondertussen heerlijk zitten lezen en tekenen. Komt daar Luud en zijn collega binnen stappen. Hij kwam een brief ophalen. Het aanbod op dit moment is niet wat wij willen. Er waren wat huizen die in de middel of nowhere liggen. Dat willen we niet. Het is de bedoeling om tenminste in een groepje huizen te wonen of en bourg (aan de rand van een dorp).
Om 16.30 uur naar Lanvenegen. Daar gingen we het huis nog eens bekijken, maar nu met Luud en collega erbij. Hij zag toch nog meer dingen aan het huis. De makelaar Ludovic laat nu een onderzoek doen naar houtworm en boktor. Er zal heel wat van de prijs afmoeten, willen we hiermee doorgaan.

Terug naar Quinquis, een laatste wandeling voor deze vakantie door het park. Jelle zal Coca (zijn vriendinnetje, een geit) missen.
Beiden zullen ze ook de apen en hun clubhuis (ssst, is geheim) missen.


Zaterdag 22 oktober 2005

De wekker stond op 7.00 uur. Maar om 4.15 uur waren we al wakker. De kinderen sliepen nog. We waren namelijk wakker geworden door ons mannetjeshert. Hij loeide er lustig op los. Zullen we maar vertrekken? Ja, dus! De kinderen sliepen verder in de auto.
De reis verliep goed en vlot. Na 11 uur rijden al thuis. We konden dus nog wat boodschappen doen. Wel makkelijk voor Jelles verjaardag, morgen. Oma had de taarten al opgehaald.
De kinderen mochten het eten kiezen. Het werd friet!! Oma at gezellig mee.

Korte conclusie over de afgelopen week.

Er is werk in Bretagne. Je moet er eerst wonen, wil je ook kunnen starten.
Joost heeft CV's bij diversen achter gelaten. Hij heeft veel mensen gesproken, die ook voor ons kijken.
We zijn op bezoek geweest bij Gea en Bert en hun 4 jongens. En hebben over hun ervaringen gesproken.
Het contact met Luud (makelaar) verloopt goed. We hebben heel wat rondgetourd en hebben nu een indruk van het gebied gekregen waar we willen wonen.
Het gebied ligt tussen deze 4 plaatsen: Scaer, La Faouet, Pont Aven en Le Pouldu.
Onder de grote weg is het duurder qua huisprijzen. Die liggen dicht bij de kust.
Na deze vakantie weten we nu zeker dat we willen emigreren.
Jelle ook en Mayke begint ook aan het idee te wennen.

Acties voor de komende weken.

We moeten nu onze financien op een rij gaan zetten.
We gaan familie, vrienden en kennissen inlichten.
Ons huis zullen we te koop gaan zetten.
En we zullen onze website op internet gaan zetten.

Klik HIER om terug te gaan naar ons weblog overzicht.


Geef HIER jouw reactie.
Laatste aanpassing: 31-01-2010
Copyright © Belon Maison Service