Weblog week 48 van 2005
van Elly, Joost, Jelle
en Mayke van Zelst.


Accueil	Wij zijn geëmigreerd.	Overzicht weblogs	Diverse onderwerpen	Sitemap

Week 48

Er zijn van die momenten, dat je een goed gevoel hebt bij het voornemen om te gaan emigeren én er zijn van die momenten dat je zo je twijfels hebt. Bij de kinderen is dit ook zo. Ze laten toch enkele vaste dingen achter en weten niet wat er voor terugkomt.
Zoiets als Sinterklaas. Hij komt niet in Bretagne.
Mayke is daar het afgelopen weekend druk mee beziggeweest.
We waren op zondag 27 november tweemaal Sinterklaas tegengekomen.
Eénmaal op de ijsbaan, waar we schaatsen, vertelde ze tegen Sinterklaas over onze emigratieplannen.
Sinterklaas zei dat Piet op moest schrijven, dat ze volgend jaar over Frankrijk teruggaan naar Spanje.
De tweede maal, was 's-middags op het Sinterklaasfeest van Joost zijn werk.
Mayke wilde niet naar alle speeltoestellen, maar naar het podium waar Sinterklaas werd onthaald. Op het moment dat de kinderen Sinterklaas een handje mochten gaan geven, is ze in de rij gaan staan om met Sinterklaas te kunnen praten.
Dat duurde best wel lang, maar toen ze eenmaal aan de beurt was, kon ze haar verhaal vertellen. Wij gaan emigreren en of Sinterklaas daar rekening mee wil houden. Sinterklaas gaf als oplossing aan, dat ze maar bij Opa of Oma moest gaan logeren in de Sinterklaastijd. Even op en neer.

Het viel Mayke wel op dat dit maar een hulpsinterklaas was. Ze kon zien waar zijn baard vastgeplakt zat.
En dan nog heilig blijven geloven. Jelle zag dat de "Zwarte Pieten" witte benen hebben. Wanneer gaat het kwartje eens vallen, vragen wij ons af?

Woensdag 30 november 2005

Er is een brief binnengekomen van HYUNDAI Frankrijk.
We hadden een aantal weken geleden een verzoek gestuurd om een homologatiedocument te krijgen voor onze H100 bus. We willen onze bus invoeren als we gaan emigreren.
We moeten eerst eens gaan ontcijferen wat er staat.
De antwoorden zijn namelijk met potlood op onze brief geschreven, in een niet al te duidelijk handschrift.
Wat al wel duidelijk is, dat ze toch per cheque betaald willen worden.
Verder moeten we met DRIRE contact opnemen in verband met onze dubbele cabine.

Week 49

Over deze week valt weinig te melden.
We houden het even rustig.
We zoeken naar huizen in Bretagne op internet om een indruk op te doen van wat er is.
Verder hebben we het druk genoeg met ons werk en de kids, nu kerstmis er aan komt.

Week 50

Wederom een week waar we met andere dingen zijn bezig geweest dan met emigreren.
Druk met de voorbereidingen voor kerst en met het werk.
We zijn met z'n allen naar de kerstmarkt op Elly's school geweest.
Joost en Jelle hebben een kerststal in elkaar getimmerd.
Let wel, opbouwend en niet afbrekend.
Mayke en Elly hebben de kerstboom opgetuigd.
Op zondagochtend zijn we met de verjaardag van de knuffels gestart.
Jelle en Mayke hadden een feesttafel gedekt en voor alle knuffels een feestmuts geknutseld
Mayke zei, dat we deze dag volgend jaar in Frankrijk niet moeten vergeten

Week 51

Deze week had Elly een onderzoek in het ziekenhuis.
Het verliep niet zoals het behoorde.
De hele week rondgelopen met een gekneusde hals en nek.
Hierdoor hebben we deze week geen emigratievorderingen.

Week 52

Deze hele week zijn we in Medebach geweest.
Medebach is een stadje welke in het Sauerland ligt, achter Winterberg in Duitsland.
Heerlijk een week weg en even niet aan Frankrijk denken............. maar dat doe je toch.
Maar wel op een andere manier. We kijken nu als het ware op een afstand naar wat we aan het doen zijn.
En dat brengt andere inzichten en ideeën naar boven.
Maar we hebben met z'n allen vooral genoten van de sneeuw.
Zie de foto's hieronder maar.