Weblog week 21 t/m 26 van 2006
van Elly, Joost, Jelle en Mayke van Zelst.
Accueil Wij zijn geëmigreerd. Overzicht weblogs Diverse onderwerpen
 Sitemap
 

Week 21

Mocht onderstaande bekend voorkomen, dan klopt dat.
We hadden een fout gemaakt in de weektelling.
We hadden vergeten om week 20 in te voeren.
Dit stond op week 20 maar is dus week 21.
We zijn dus al verder dan we dachten.

Zaterdag 20 mei

We haalden Oma Maria op en reden om tien voor half acht weg.
Bij het vertrek was het weer vrij rustig, maar richting Breda vielen al de eerste buien en in Belgie begon het daar ook nog bij te waaien. Het waaide, en niet te zacht ook. Het leek af en toe wel een computerspelletje. Je had al je aandacht nodig om de bus de weg te houden.
Op een gegeven moment gaf Jelle aan dat hij naar de wc moest. Gelukkig maar. We reden de parkeerplaats op en zagen in de verte de bliksem van een zware bui. Nog geen 2 minuten later hoosde het. We hebben de bui maar uitgezeten en zijn niet gaan rijden. Veel motorrijders kwamen als verzopen katten de parkeerplaats op rijden om te schuilen.
Maar ondanks alle wind en regen ging de reis goed.
De kinderen hebben het weer goed gedaan. Het is toch weer een rit van elf en een haf uur.
Bij aankomst werd oma meteen het park rondgeleid. Dat was wel fijn. Dan konden wij de bus rustig uitladen.


Zondag 21 mei

Mayke werd om half 5 wakker en riep: "papa stop met snurken!". Ze was meteen weer vertrokken en de rest was nu wel wakker. Maar goed, weer in slaap gevallen en om negen uur opgestaan.
Joost ging vandaag naar Luud om papieren te halen. Het was gezellig, want hij kwam pas drie uur later terug. Oma Maria, Elly en de kinderen hadden zich niet verveeld. Lekker in de Quinquis wandelen, dieren eten geven en mens erger je nieten. De dieren waren heel nieuwsgierig. Ze kropen bijna in de digitale camera.



Jelle en Mayke speelden nog schooltje in "hun clubhuis". Ze wilden fruit en drinken mee voor in de pauze. Hebben ze eindelijk vakantie, missen ze toch de school.



Het regende een deel van de dag, maar later klaarde het op. We konden daarom buiten zitten en voetballen. Zelfs oma kwam in actie!
's-Avonds hebben we de offerte van de houtwormbestrijder vertaald. Morgen hebben we daar een afspraak mee. Dan weten we een beetje waar hij het over heeft. Ook hebben we de koopakte proberen te begrijpen.
Daar zijn we deels in geslaagd. Morgen vragen we aan Luud om verdere verklaringen.
Nu maar hopen dat morgen alles in orde is bij de notaris.

Maandag 22 mei

Vandaag was het dan zover. De overdracht van het huis.
's-Ochtends zijn we samen met Luud Verhagen het huis weer gaan bekijken.
Zo vol als het met de carnaval was, zo leeg is het nu.
En met leeg bedoelen we ook leeg. Ze hebben echt hun best gedaan.
Er staat niets meer in. Dat scheelt ons een week werk.
Alleen de schuren en hut achterin de tuin moeten nog leeg gehaald worden.
Maar dat is leuk, want hier staan nog enkele zaken in die we kunnen gebruiken.
Een lintzaag, een buitenboordmotor, twee bootjes en nog veel meer.
De houtworm-bestrijder is langs geweest. Een schappelijke en vriendelijke man. Hij liet zien waar wat was aangetast en vertelde wat hij ging doen. We spraken af dat hij de sleutel bij Luud Verhagen kan afhalen. In de maand juni gaat hij het dak van het huis behandelen. Dan is dat klaar als we er gaan wonen.
Na het middageten gingen we met zijn tweeën naar de notaris in Scaer. Oma bleef met de kinderen in Quinquis.
Daar stond de familie Sellin al op ons te wachten.
Het is een hele belevenis hoor, zo'n notaris. Om nou te zeggen dat hij chaotisch is, nee. Maar het komt er wel gevaarlijk bij in de buurt. Dossiers lagen achter zijn bureau opgestapeld. Het leek net of hij voor het eerst de akte van het huis door las. Het was een mooie man met zijn kale hoofd. Hij leek op die Italiaanse scheidsrechter die er laatst mee gestopt is.
Maar dan roder, zelfs zijn handen waren rood.

Maar goed, wij hebben nu een bewijs dat we het huis gekocht hebben. Niet de officiele akte hoor, dat duurt nog een maand of zes.
Mevrouw Sellin nodigde ons uit om mee naar het huis te gaan.
Ze wilde ons persoonlijk nog een keer door het huis leiden en de sleutels overhandigen.


Hierna werden we uitgenodigd voor een glaasje wijn in de haven van Rosbras. Dit hebben we vriendelijk afgeslagen. We waren door onze voorraad heen die we uit Nederland hadden meegenomen.
We zijn gezellig met zijn tweeën door de Intermarché gewandeld. Eens zonder kinderen. Lekker rustig. De kinderen hadden om een campingmaaltijd gevraagd. Het is heel simpel.
Kook rijst, warm een blik met erwtjes en worteltjes op en bak een lading franse worstjes. Snij een stokbrood in stukken en hol deze uit. Vul deze holle stukken met curry, worst, erwtjes en de worteltjes. Smullen maar.
Na een dag druk in de weer zijn we aardig moe. De afgelopen nacht was nou niet bepaald rustig met die storm. Lekker slapen

Dinsdag 23 mei

We hebben lekker uitgeslapen (8 uur) en na het ontbijt zijn we het park in gegaan. Voor op het veld, hebben we tussen de keutels door gevoetbald.
Om het tekenen van het contract te vieren hadden we gebak gehaald. Dit hebben we met z'n "allen" opgegeten.



Ze kwamen zelfs aan de deur voor meer.


Toen zijn we de dieren in het park gaan voeren.



Na het middageten, op naar Riec sur Bélon, om de school daar te bezoeken.
Het is een school met zes klassen, de kleuters niet mee gerekend.

Overzicht klassen
GroepLeeftijd
Maternelle2-6 jaar
En CP6-7 jaar
En CE-18 jaar
En CE-29 jaar
En CM-110 jaar
En CM-211 jaar
Le college12 t/m 15 jaar
Le Lycée16 t/m 18 jaar

Ze gaan vier dagen per week naar school en hebben op de woensdagen vrij.
En een meevaller. Ze krijgen 15 min. tot 30 min. huiswerk mee op één dag.
We hadden uit andermans verhalen meer verwacht.
De kinderen moeten zelf hun pen, potloden, stiften en gum mee naar school nemen.
Per klas zitten er ongeveer 24 leerlingen. De school start om 9.00 uur en eindigd om 16.30 uur. Om 10.45 uur kunnen de kinderen wat drinken en fruit eten. Het drinken wordt door de school verzorgd. s'-Middags is er pauze van 12.00 uur tot 13.30 uur. De kinderen kunnen dan warm eten in de kantine. Je moet dit aanvragen bij de gemeente.
In de middag kunnen de kinderen nog wat drinken van thuis (flesje water) en een goûter (fruit of koekje).
In de klas dragen de kinderen pantoffels.
De lagere klassen krijgen zwemmen en ouders helpen daarbij.
De zwemlessen zijn in Scaer.
De hogere klassen krijgen activiteiten als; zeilen en vissen op zee, tennislessen, engels.
Alle kinderen krijgen aan het begin van het schooljaar een oranje boekje, waar alle activiteiten voor het jaar in staan en aangevuld worden. Daar komt ook de vraag naar ouderhulp in te staan.
Aan computerlessen wordt pas een jaar iets gedaan en ze gebruiken laptops met een draadloos netwerk.
Er zijn drie rapportmomenten per jaar. Die noemt men daar bulletins.
Ze gebruiken geen cijfers, maar de letters A t/m D. A is tres bien!
Voor ons vieren is er een mogelijkheid om na school franse lessen te volgen.
Onze indruk van deze school is positief.
Morgen gaan we nog een andere school bezoeken. In ons gehucht Coat Pin.

Toen op naar de bakker en de bank.
We kunnen nu ook frans pinnen.

Weer terug in het park hebben de kinderen heerlijk in de modder gespeeld.
Oma ging even kijken of alles oke was en kwam ook met een kuurtje terug.
Ze zaten allemaal onder gesmeerd. Het leken wel indianen. Helaas vergeten een foto te maken.
Misschien komt er nog een herhaling? Nu hebben ze na een verkwikkend bad, een heerlijk zacht huidje. Hoe het er morgen uit ziet..........? Dan vergeten we geen foto te maken.
Gelukkig hebben we hier een wasmachine en zijn de kleren weer persil fris.

Woensdag 24 mei

Gelukkig, niemand had iets aan het kleimasker overgehouden.
Om 9.30 uur vertrokken we naar Riec sur Bélon. Om 9.45 uur begon de gymles van de school uit Riec.
We waren gisteren uitgenodigd, om daar naar te komen kijken. De kinderen gingen in een grote sporthal. Ze werden in drie groepen verdeeld. Er was een hindernisbaan uitgezet, met een tennisopdracht. En een tennisoefening, ballen slaan en als laatste dribbelen met een basketbal. Deze drie opdrachten wisselden na een kwartier. Het was heel leuk om naar te kijken.
De eigen leerkracht begeleide een onderdeel en de andere twee werden door gymleerkrachten begeleid. Toch wel een luxe, zoveel begeleiding. We weten niet of dat altijd zo is.
Daarna gingen we naar de school van Coat Pin. Het was een rommeliger ontvangst. Waarschijnlijk door het tekort aan leerkrachten. Ze hebben vier leerkrachten en volgend schooljaar nog maar drie. Er zitten drie niveaus in een groep bij elkaar. De vraag hierbij is of ze dan nog wel genoeg tijd hebben voor onze kinderen. We hebben het schooltje bekeken en een gesprek gehad. Veel dingen zijn overeenkomstig met Riec. Maar dingen zoals zwemles etc. hangt van de wil van de ouders en leerkrachten af. De gymlessen zijn in Riec en daar gaan ze dan met een bus naar toe. Dat kost natuurlijk veel tijd.
Onze kinderen hadden hun voorkeur al snel gemaakt. Ze willen in Riec sur Bélon naar school. Ze vonden de school leuker en gezelliger en wordt meer ondernomen.
Wij vonden het ook de juiste keuze. Van ieder niveau is een klas aanwezig.
Er kunnen franse lessen gevolgd worden, na school of 's-avonds.
Er is een heel sportcomplex omheen en dat is ook fijn.
Goed, de keuze is dus gemaakt. Oma is het er ook mee eens. Zij heeft de scholen ook bekeken.




We hebben oma de haven van Rosbraz laten zien. Deze ligt 1,5 km vanaf ons toekomstig huis.
Ze vond het heel leuk en mooi. Zoveel boten, die wil ze wel eens in actie zien. De haven ligt een stukje in de zeearm. Met eb en vloed, gaan de bootjes mee. Dus, de ene keer liggen ze een stuk droog en dan weer in het water.


Nog even bij ons huis langsgegaan. Jelle plukte als verrassing een bosje bloemen voor ons uit eigen tuin. Hij straalde helemaal.

Terug in de Quinquis konden we mieren (fourmi) gaan vangen. Ze hadden een weg gevonden naar de appels. Gisteren hadden ze onze pain chocolat al te pakken. Dus, alles in de koelbox gestopt en afwasmiddel op het spoor gedaan. Nu hopen dat ze van de rest afblijven.

Wij (Joost en Elly) gingen weer dingen regelen en de kinderen bleven met oma in Quinquis. Vanmiddag hebben we het gemeentehuis van Riec bezocht.
Eerst onszelf ingeschreven in de gemeente. Daarna de papieren voor het inschrijven op school geregeld.
En vervolgens het hele septic tanc gebeuren geregeld. Voor dit laatste hebben we alle papieren en moeten we nu zelf alles in gang gaan zetten. Lees onze Septic pagina.

In Quimperlé hebben we wat boodschappen gedaan. Bijvoorbeeld een brievenbus gehaald.

De dag hebben we beeindigd met voetbal, eten en mens erger je niet.
(ne perdez pas la tête)

Donderdag 25 mei

Vandaag een rustdag. We werden om kwart voor negen wakker. Na het ontbijt gingen we bij Gea en Bert in Le Faouet op bezoek en werden hartelijk verwelkomd.
We hebben er op zijn Frans het dejeuner (middageten) gegeten. Eerst een aperitief, hierna het voorgerecht, gevolgd door het hoofdgerecht. We hadden gebak meegenomen voor het toetje. Als afsluiting dronken we koffie. Voor de hele maaltijd hadden we ruim de tijd genomen, zo'n 2 uur.



Op de terugweg hebben we een oudere dame een lift gegeven naar Quimperlé. Ze zal rond de 70 jaar zijn geweest. Vervolgens zijn we naar het strand in Le Pouldu gegaan. We hebben daar een leuke wandeling gemaakt.
Terwijl wij de kinderen waarschuwden dat ze niet in het water moesten vallen, hadden we het grootste kind niet in de gaten gehouden. En dan is het te laat.
Laarzen vol, broek nat tot in het kruis.
Nog een geluk dat het windstil was en niet koud.


Gelukkig kwam ze er zelf uit.



Vrijdag 26 mei

Zut, om zeven uur al wakker gemaakt. Mayke wilde klopgeesten nadoen.
Wij wakker en zij slapen. Maar goed, we moesten toch op tijd op.
Want deze laatste dag wilden we nog wat dingen doen.
Oma bleef met de kinderen in Quinquis. Ze verwende haar kleinkinderen weer goed.
Ze kregen een ijsje en een cadeautje. Tevens kregen wij later op de dag een bootje voor ons nieuwe huis.
Dat is het aandenken aan de vakantie hier samen in de Quinquis. Dank je wel, oma!

We gingen dus met z'n tweeën op pad. Eerst boodschappen en alvast aftanken.
De diesel was ineens € 1,-- per liter. Dat is nog eens een verrassing.
Op naar de school in Riec om nog wat foto's te maken. Ze waren helaas dicht, dus het bleef bij de voorzijde.





Daarna bij Luud de boormachine opgehaald. Deze hadden we nodig om de brievenbus bij ons huis op te hangen.
Echter, we moesten ook gaten in de brievenbus zelf maken. Daar hadden we geen gereedschap voor.
Dus, op zoek in de rommelschuur naar een grote spijker en hamer. We kwamen vanalles tegen;
Twee houten bootjes, veel ijzerwaren, een buitenboordmotor, lintzaag van twee meter hoog, gasflessen, oude fiets, stoelen, matrassen, enz. Maar na lang zoeken hadden we een spijker en iets waar je mee kon slaan.
Het heeft allemaal wat tijd in beslag genomen, maar hij hangt.



Hier onze nieuwe brievenbus. Dus, schrijf ons!!!
Als we in frankrijk wonen zal onze site een tijdje uit de lucht zijn.
En moeten we nieuwe emailadressen regelen.
Als je contact wil, schrijf ons dan op de oude manier.

53, Rue des Chaumières
29340 Riec Sur Bélon, France
Telefoon: -0033-298065770-

Mayke had nog een werkstuk voor ons huis gemaakt, dat moest natuurlijk ook opgehangen worden.


Ondertussen dat we bezig waren hebben we met een aantal mensen kennis gemaakt.
De overbuurman, hij ontvluchte zijn 17 kinderen en kleinkinderen even.
De mevrouw van de post op een scooter, die weet nu ook de brievenbus te hangen.
Een Schot, die zijn visitekaartje af kwam geven, voor badkamers etc.
We hebben het papier aangenomen, maar het is de bedoeling dat we veel zelf gaan doen.
Een wandelaar, die zichzelf voorstelde; Laurence.
Hij zoekt paddestoelen achter in ons bos.

Nu, op naar Luud, om de spullen weer terug te brengen.
Nog even een praatje gemaakt en weer terug naar de Quinquis.
Daar een laatste rondje voor deze maand gewandeld.
De kinderen gingen nog even in de klei.

Op het einde van de dag kwam Karl, de eigenaar, nog afscheid nemen.
We werden verrast met een gezinsjaarkaart voor de Quinquis.

En dan is het weer zover, opruimen en inpakken voor vertrek.
Het is jammer, maar er is nog veel werk te doen in Pays Bas.

Zaterdag 27 mei

De terugreis was er één uit het boekje. Geen problemen onderweg.
Alleen wat mist bij Calais in de buurt. Dit was het weertype wat we nog niet hadden gehad tijdens al onze ritten.

We hebben een record gereden. We waren in tien en een half uur terug.
Door het weer, koud en regenachtig, hadden we de pauzes maar kort gehouden. Terwijl de één reed, sliep de ander.

Nog vijf weken en dan is het zover.


Week 22

Joost heeft maandag zijn paspoort opgehaald.
We gaan nu verder met de organisatie van de verhuizing.




Op zaterdag hebben we de verhuisdozen gekregen.
Jelle telt ze even na.

De eerste 30 dozen zijn nu al gevuld.
De spullen die op het zoldertje boven de studeerkamer staan zijn al ingepakt.








De kikkertjes bij ons beginnen te groeien.
Gelukkig maar, dan kunnen ze nog verhuizen voordat wij gaan.



Week 23

We hebben een satellietschotel gekocht. We kunnen nu allerlei soorten tv kanalen bekijken. Nederlandse, Franse, Spaanse, Duitse, Engelse en nog veel meer.
Het was wel een karwei om de schotel en decoder in te stellen. Niet dat het zo moeilijk is. Als je maar weet wat je moet doen. Joost dacht het helemaal voor elkaar te hebben. De in te stellen hoeken opgezocht en laten uitrekenen via de ASTRA site. Zou toch niet fout mogen gaan. Toch duurde het langer dan verwacht.
Het probleem zat hem in het zoeken van een plaats waar de satellietschotel een vrije baan heeft. In de achtertuin ging niet, want ons huis staat in de weg. Dan maar vanuit onze slaapkamer. Ook niet, misschien nog te laag? Dan maar naar de zolder verhuisd. Een hele stellage gemaakt, maar nog geen signaal. Zou er iets kapot zijn?
De achterburen hebben ook een satellietschotel. Daar maar eens gevraagd. Joost mocht de decoder op de schotel en tv aansluiten. Meteen beeld. Frustrerend hoor. Er was nog één plek waar Joost het nog niet geprobeerd had. Vanuit de slaapkamerraam van Mayke. En inderdaad meteen beeld.
Wat was nu de les de Joost geleerd heeft? Zorg er voor dat er echt niets tussen de satelliet en de satellietschotel staat. Anders heb je echt geen signaal.
Lees onze ervaringen en hoe je een satellietschotel uitlijnt op onze satellietschotelpagina. Wie weet heb je er wat aan.

We hebben een offerte binnen van een bedrijf die voor ons het grondonderzoek gaat doen. Dit is nodig voor de fosse toutes eaux. Daar zijn we dan ook weer een stapje verder mee.

Jelle, Mayke en Joost hebben deze week hun laatste cursus Frans gehad.
Wij hebben allemaal les gehad van dezelfde Franse lerares.
Dat was heel leuk, vooral omdat ze zelf ook heel enthousiast is.

Nu we de dozen binnen hebben, zijn we bezig om alles beetje bij beetje in te pakken.

De garage is nu gesorteerd en deels ingepakt.
In de nok van het dak van ons huis zit een kleine vliering. Deze is nu leeg.





Het aantal gevulde dozen groeit gestaag.










Week 24

Weer veel gedaan. Inpakken, inpakken en nog eens inpakken.
En ook demonteren, oftewel netjes slopen.


Maar ook naar het voetbal gekeken.
Toch mooi dat Nederland heeft gewonnen.
Jammer dat Frankrijk gelijk heeft gespeeld.

We hebben een bedrijf in Frankrijk opdracht gegeven om een grononderzoek uit te voeren.
Dit is nodig voor de fosse toutes eaux.
Als dit onderzoek klaar is kan de bouwvergunning aangevraagd worden.

Deze week zijn we benaderd door Radio Televisie Noord-Holland om in hun programma geinterviewd te worden.
Lees op onze reactie pagina hun mail.
We zijn hier niet op in gegaan. Met nog 15 dagen te gaan voor het inpakken en we weten al wat niet meer, hebben we daar geen tijd voor.
Verder komen we niet uit Noord-Holland.

Verder valt het niet mee om het abonnement van XS4ALL op te zeggen. We hebben eerst geprobeerd om via de standaard weg deze op te zeggen. Dit lukte niet, omdat we via Joost zijn werk lid zijn. Zijn werkgever moet dit stop zetten.
Ondertussen moesten we al het telefoon abonnement van de KPN opzeggen. De KPN gaf vervolgens aan XS4ALL door dat het ADSL obonnement was stop gezet, waarop XS4ALL ons light abonnement in een standaardabonnement. Dat willen wij niet. Weer een brief verstuurd waarin we dit abonnement moeten opzeggen.
Ja ja, dat gaat goed hè!
We houden jullie op de hoogte van de perikelen van deze soap.

We hebben contact met een Nederlands stel in Bretagne. Ze wonen vlak bij Coat Pin op 10 minuten rijden. Ze hebben een camping en twee huisjes.


Kijk maar op hun site (ff reclame maken hoor).
Wij mogen de eerste dagen bij hun douchen en water halen totdat onze waterinstallatie in orde is. Deze moeten we eerst zuiver maken. Het water moeten we bij een apotheek laten controleren of het drinkbaar is.
Leuk dat we op deze manier hulp krijgen. Het helpt ons door de eerste weken heen te komen en dat is fijn.
Kiki en Andre, heel erg bedankt!

Joost heeft donderdag zijn laatste werkdag gehad.
Hij werkte via Atos origin bij Philips Medical Systems in Best.
Zijn Philips collega's hadden hem in het zonnetje gezet.
Hij heeft een Wielertrui gekregen en een boek van Mart Smeets, "Geel".

Jelle heeft op vrijdag een afscheidsbrunch voor zijn klas gegeven. Joost verzorgde een heerlijke Franse Brunch.
Hieronder een aantal foto's:









Week 25

Het komt steeds dichterbij en deze week ging wel heel rap.
De dagen zaten propvol met veelal gezellige afspraken.
Iedere avond waren we de hort op. De kinderen lagen een aantal keer te laat op bed.
Ze zijn echt heel moe, maar genieten ook van alle aandacht en verrassingen.

Afgelopen maandag hebben we een dag in de "Efteling" doorgebracht.
Een waar feest!
Samen met Oma en Judith ( de vriendin van Elly's broer uit New Zealand).

Vorige week hadden de kinderen af en toe moeilijke momenten over het emigreren.
Nu lijkt het stukken minder en hebben ze echt zin om te gaan.
Het blijft natuurlijk nog wel spannend.

Elly heeft deze week afscheid genomen van school.
Van de collega's kreeg ze een knapzak vol met Nederlandse lekkernijen.
Daar hoort natuurlijk een liedje bij op de melodie van "Daar gaat Swiebertje".





De kinderen hadden per klas wat leuks gemaakt.
Dat wordt in Frankrijk eens rustig bekijken of gebruiken.









Mayke en Jelle hebben afscheid genomen van de BSO (Buiten Schoolse Opvang)
"Het Kasteeltje" in Halder. Ze zijn daar van jongs af aan geweest.
Eerst bij het kinderdagverblijf en toen ze naar school moesten naar de BSO.



Joost heeft stage gelopen bij Pierre de stucadoor.
Pierre heeft hem wegwijs gemaakt in de diverse materialen en gereedschappen.
Joost heeft ook af en toe mogen oefenen.
We zullen kijken hoe de resultaten in Frankrijk worden.


De goudvissen van de kinderen zijn nu al verhuisd.
We vonden het zielig voor ze om een reis van 1000 km in een bakje te laten doorbrengen.
We hebben ze aan vrienden gegeven en ze zwemmen nu in een grote vijver rond.

Jelle kon bijna niet wachten om zijn bed uit elkaar te halen.
Als een echte vakman demonteerde hij zijn hele bed.



De situatie in Frankrijk was even ongemakkelijk.
De houtwormbestrijder kon niet in ons huis.
André en Luud hebben daar een oplossing voor gevonden.
Nogmaals hartelijk bedankt voor jullie tijd en moeite!!

Week 26

Voorlopig de laatste WEB-week-log van deze site.

Er is teveel gebeurd om allemaal op te schrijven.
We hebben onze nieuwe auto opgehaald.
De laatste rekeningen betaald.
Onze inboedel ingepakt en nog veel meer.





Op donderdag is de verhuiswagen geladen.





Het paste er allamaal net in.



Wanneer we in Frankrijk zijn zullen we zo snel mogelijk weer een website op het internet zetten.
Wij zullen de link sturen naar iedereen van wie we een email adres hebben.

Klik HIER om terug te gaan naar ons weblog overzicht.


Geef HIER jouw reactie.
Laatste aanpassing: 31-01-2010
Copyright © Belon Maison Service