Weblog week 27 van 2006
van Elly, Joost, Jelle en Mayke van Zelst.
Accueil Wij zijn geëmigreerd Weblog 2005 Weblog 2006 Kies een onderwerp
Sitemap
 

Zaterdag 1 juli


Vanochtend zijn we vanaf het ouderlijk huis van Joost naar Frankrijk vertrokken.


Met zes personen; Elly, Joost, Jelle, Mayke, Wim en Wilfried.
We werden uitgezwaaid door twee Maria’s. Oma Maria en Maria van Wim.
We reden met drie auto’s, omdat Wim en Wilfried na een week weer terug zouden gaan.
De reis verliep zonder problemen. We hadden alleen het weer niet mee.
In de bus was het heet en daarom verdeelden we de kinderen over de auto’s met airco.
Jelle zat een stuk bij Joost in de kangoo. Toen Joost de snelweg op reed vroeg Jelle: ”Moet ik slapen?”. “Nee hoor, probeer maar of het lukt” was het antwoord.
Vijf seconden later was hij al vertrokken.


De stops verliepen goed en in Honfleur hielden we een uitgebreide stop.


De konijnen vervoerden we in de Kangoo. Ze waren de hele reis rustig en het was net of het voor hun de normaalste zaak was van de wereld om zo vervoerd te worden.



Op deze manier kwamen we om 10 uur ’s-avonds in Coat pin aan.
De vader van Joost en zijn vriendin Hanneke waren al in Bretagne en belde op of hij al mocht langs komen. Om half elf was hij bij ons huis. Het werd al donker dus veel kon hij niet zien. Hij kwam de volgende dag wel terug.

Er was ook al post!



Vloer stofzuigen, luchtbedden oppompen, slaapzakken uitrollen en slapen. We waren allemaal moe.

Zondag 2 juli



’s-Morgens eerst voor een goed ontbijt gezorgd. We hadden gelukkig een tuintafel en tuinstoelen meegenomen, zodat we niet op de grond hoefde te zitten.


We zijn vandaag met de eerste schoonmaak en opruimactiviteiten begonnen.

  

Op de slaapkamer kwam tijdens het schoonmaken het behang naar beneden. Dat hebben we maar meteen weggehaald. Een leuk klusje voor de kinderen.
We sliepen vannacht op de begane grond in verband met de geur van de bestrijdingsmiddelen van de houtworm. Na een dag goed doorluchten en schoonmaken van de bovenverdieping konden we nu boven slapen.
We hebben geprobeerd om het water wat uit de put komt zuiver te krijgen.
Wilfried en Wim hebben de stoep voor het huis schoongemaakt. Er kwam een mooie natuurstenen bestrating te voorschijn. Ook het pad langs de garage hebben ze schoongemaakt.
Zo kunnen we er goed langs als de verhuizers komen.
’s-Avonds zijn we voor het eerst naar Kiki en Andre geweest. Zij hebben een camping vlakbij Bannalec op 15 minuten rijden van ons. We mogen daar de komende tijd douchen en de was doen, tot dat we het water in het huis op orde hebben. Kiki en Andre, nogmaals bedankt voor dit aardige gebaar.
Hierna zijn we met zijn allen en Opa en Hanneke naar een creperie gegaan om te eten.

Maandag 3 juli


Verder met het schoonmaken van het waterreservoir en het huis.


We hebben het waterreservoir leeg laten lopen om via een klep in het reservoir te kunnen kijken. Het blijkt van binnen helemaal verroest te zijn. Dit valt niet meer schoon te krijgen. We besluiten om een nieuwe te plaatsen. Andre van Kiki vertelt ons waar we voor een reservoir terecht kunnen.
De rest van de dag zijn we bezig geweest om er voor te zorgen dat de verhuisspullen morgen in het huis kunnen.



Dinsdag 4 juli


  
Om 8 uur stonden de verhuismannen op de stoep.
Henny en Eduard van de firma Strang.


In drie en een half uur waren we klaar met uitladen. Er was een verrassing in de vrachtauto.
Hier worden de laatste dozen uitgeladen.


Eén doos te veel, een barbecue van de fam. Van Zelst.
Het huis was weer een kleine chaos. Het uitpakken van de meest noodzakelijke dingen kon beginnen.


Wim en Wilfried hebben de Trampoline in elkaar gezet. Hier zijn ze bezig om een gat in de grond te graven. Het is een lage trampoline. Zo is er genoeg veerruimte onder de tarmpoline.

Er loopt en kruipt hier van alles door de tuin.


Wilfried vond deze pad.


De kinderen vonden deze hagedis.

Woensdag 5 juli




Na een dagje hard werken, (Wilfried had de hele middag nodig om de barbeque ineen te zetten), lekker uit eten in Loj Begoarem. In ons werk outfit.
Want anders waren we te laat en was de keuken gesloten.
Hierna lekker douchen bij Kiki en Andre.
Bijna iedere keer als we daar naar toe gaan, gaan de kinderen jeu de boules spelen met Edith (zij staat met haar man op de camping) en klavertjes vier zoeken.
De kinderen hadden er beiden één van Edith gekregen. Voor al het geluk in Frankrijk. Toen ging Jelle op het veld aan het zoeken en vond de ene na het andere klavertje vier. Een echt geluksveld. Die door merendeel alleen Nederlanders is bezet. Iedere keer dat we op de camping komen worden we door iedereen onthaald en als we weggaan uitgezwaaid.

We hebben vandaag onze eerste bos bloemen ontvangen.
Deze hebben we van Wim en Maria gekregen. Bedankt voor die bloemen.

Donderdag 6 juli


Deze ochtend lieten we Wim en Wilfried alleen. We gingen allerlei dingen regelen.
Even langs de bank, het gemeentehuis (om kids in te schrijven voor school) en naar de school zelf. De kinderen mochten s’- middags een middagje komen kijken. Ze werden hartelijk ontvangen en hadden het naar hun zin, ondanks de taal.
Toen we ze s’-middags ophaalden, werden we begroet door onze buurvrouw en haar moeder. Dachten we toch alleen een oude buurman te hebben. Blijkt er een heel gezin bij te wonen. Het is de nicht van de buurman. Zij is getrouwd met een Japanner. Ze hebben drie kinderen. Een meisje van 13 jaar, en twee jongens van 9 en 10 jaar. Een jongen zit bij Jelle in de klas. Dat is dus erg leuk voor hem. Verderop in onze straat woont ook een meisje uit Maykes klas. We hebben dus al snel contacten met de buurt.
Na school zijn we naar het strand in Le Pouldu gegaan. Even een beetje ontspanning is ook goed.







En om de laatste dag van Wilfried en Wim af te sluiten, gingen we barbecuen.

  






Vrijdag 7 juli




Wim en Wilfried zijn vandaag vertrokken. Ze waren fantastische hulpen. Het was fijn om ze de eerste week erbij te hebben.
Maar nu staan we er alleen voor. We besluiten om eerst onze bedden in elkaar te zetten. We slapen nu al een week op een luchtbed en het is fijn als iedereen weer in zijn eigen bed kan slapen.
De kinderen slapen met z’n tweeën op de kamer aan de oostkant van het huis. Wij slapen op de kamer aan de westkant van het huis. De kamer op de westkant heeft ook een badkamer.


Vandaag kwamen ze met een tractor-Pelle voor het grondonderzoek. Ze maakten op twee plaatsen een gat in de grond. Helaas is onze grond te weinig doorlaatbaar. We mogen onze fosse-toutes-eaux niet in de grond leggen, maar deels boven de grond. Dat noemen ze een Tertre. Deze ligt dan ongeveer 70 cm boven de grond en heeft een opp. van 60m2. Onze grond bestaat uit kalksteen. Dus zeer goed voor de druiven.
De telefoon werkt nog steeds niet. De france telecom zou vandaag komen, maar we hebben ze niet gezien.

Zaterdag 8 juli


De telefoon doet het. We hebben niemand gezien, waarschijnlijk zijn ze gewoon bij een mast in de straat langs geweest.
Elly schildert over het mooie bloemetjesbehang op de slaapkamer van de kinderen. Een witte muur is toch een stuk rustiger.
De kinderen worden uitgenodigd voor een middag feest bij de buren. Hun zoon wordt 9 jaar. Ze zijn daar van 12.00 tot 19.00 uur. Ze worden netjes thuisgebracht, want men raced hier in de straat als een gek.

S’-Middags krijgen we bezoek van Andre en Kiki en daarna nog van neef Kees (wonen ook in Bretagne) en zijn vrouw Lida. Zij zijn z’n 20 jaar terug naar hier verhuisd en hebben een bloembollenkwekerij en een bloemenkwekerij.

Zondag 9 juli


De buren komen op visite. De buurman krijgt het warm water aan de gang!
De muur op onze slaapkamer is aan de beurt voor een verfroller. Helaas lukt dat niet. Het gaat er meteen weer af, dus alles maar dik erop met een kwast. Daar ben je dan de hele middag mee bezig.
De kinderen van de buren spelen de hele middag hier.

Naar week 28

Geef HIER jouw reactie.